Bijzondere dubbelinauguratie professor Brüggen en Brüggen

‘Iedereen wil graag lang leven, maar niemand wil oud worden’: letterlijke woorden uit de inaugurele rede over pensioencommunicatie van Lisa Brüggen (1977). Maar als je dan toch oud wordt, kun je dat maar beter samendoen, moeten zij en haar man Alexander Brüggen (1976), die op dezelfde 14 september werd geïnaugureerd, hebben gedacht. Een kort verslag van een unieke ‘echtelijke’ duo-inauguratie.

Alexander en Lisa ontmoetten elkaar voor het eerst tijdens hun studie aan de Maastricht University School of Business and Economics, zij het pas als promovendi. Toen al vulden ze elkaar perfect aan en sindsdien zijn zowel hun persoonlijke als professionele levens met elkaar én met Maastricht University verbonden.

Hoffelijkheid

In een relatie gebaseerd op gelijkwaardigheid, is het bijzonder dat Alexander en Lisa ook in professioneel opzicht aan elkaar zijn gewaagd. Alexander licht die gelijkwaardigheid toe: “Deuren openhouden voor vrouwen lijkt misschien hoffelijk, maar het suggereert ook dat de vrouw het zwakkere geslacht is. Lisa is een sterke vrouw; ook zonder man gaan er deuren voor haar open.” Denk nu niet dat Alexander niet galant is, want hij was zo attent om op Lisa te wachten om één groot, gezamenlijk inauguratiefeest te kunnen geven.

Gezonde zenuwen

De overeenkomsten tussen Alexander en Lisa – van hun Duitse roots, interesse in het economisch vakgebied tot hun liefde voor het bourgondische – zijn net zo evident als de verschillen. Die verschillen komen tot uiting in hun respectieve oraties, maar ook al daarvoor. Want waar er bij Lisa sprake is van een naar eigen zeggen ‘gezonde spanning’, beweegt de ogenschijnlijk stoïcijnse Alexander zich zichtbaar nerveuzer door de coulissen. Al is daar eenmaal op het podium van de Aula aan de Minderbroedersberg nog maar weinig van te merken.

Duitse efficiency

Rector magnificus Rianne Letschert grapt in haar prelude dat de duo-inauguratie ‘een fraai voorbeeld (is) van Duitse efficiency’. Nadat ze Alexander en Lisa heeft geroemd om hun academische én persoonlijke verdiensten, is het podium aan de twee hoofdrolspelers zelf.

In zijn toespraak neemt Alexander ons in vogelvlucht mee door de geschiedenis van ‘zijn’ vakgebied management accounting. Hij vertelt hoe in één eeuw de focus is verschoven van de korte naar de lange termijn, en van kosten naar het menselijke aspect. Verder roept hij op tot interdisciplinaire samenwerking en onderstreept hij het belang om als universiteit terug te geven aan de samenleving. Tot slot bedankt hij onder anderen Lisa, voor haar liefde, geduld en steun.

Lisa’s vakgebied pensioencommunicatie is, misschien nog meer dan dat van Alexander, op de toekomst gericht. Al moet dat langetermijndenken wel nog worden ingebed in de mindset van de consument. Lisa noemt het dan ook haar ‘missie en doel’ om mensen bewuster te maken van het belang van pensioenplanning. Ook zij benadrukt dat verschillende vakgebieden veel van elkaar kunnen leren en hun eigen paradigma’s in een kritisch daglicht moeten stellen. Zij noemt Alexander tot besluit haar ‘grootste vreugde en grote trots’.

Zojuist formeel aanbeland in de warme zomer van hun academische carrières, zullen Alexander en Lisa nog lang niet aan hun pensioen denken. Vandaag in ieder geval niet, morgen wellicht. Na het slotwoord van de rector worden ze feestelijk onthaald in de patio van de Aula, in de wetenschap dat ze deze dag zeker ook aan zichzelf, maar toch vooral aan elkaar te danken hebben.